Ο Ρόλος της σειράς γέννησης στην οικογένεια

Από πολύ νωρίς στην ανάπτυξή τους τα παιδιά συνειδητοποιούν ποιά είναι η σειρά και η «θέση» τους μέσα στην οικογένεια και ποιό ρόλο καλείται το καθένα να παίξει.

Τα πρωτότοκα παιδιά συνήθως χαρακτηρίζονται από συντηρητισμό, λιγότερη κυριαρχικότητα, διεκδικητικότητα και αυτονομία. Επίσης, τα πρώτα παιδιά είναι πιο ευαίσθητα, πληγώνονται πιο εύκολα και χρειάζονται συνεχή επιβεβαίωση. Λόγω της γονεϊκής υπερπροστασίας μπορεί να γίνουν ανασφαλή, υπερευαίσθητα, να έχουν έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό τους και κατά συνέπεια να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν ψυχολογικά προβλήματα. Το πρωτότοκο παιδί είναι το επίκεντρο του γονεϊκού ενδιαφέροντος, έχει κατά κανόνα υψηλή γλωσσική ανάπτυξη και είναι προσανατολισμένο σε υψηλές επιδόσεις και επιτεύγματα. Ο ερχομός του δεύτερου παιδιού μπορεί να συντελέσει στο να μειωθεί το κίνδυνος που διατρέχουν τα πρωτότοκα να γίνουν εγωκεντρικά και κακομαθημένα.

Τα μεσαία παιδιά είναι πιο ανεξάρτητα και ευέλικτα. Συχνά δυσανασχετούν με τα προνόμια των μεγαλύτερων, όμως είναι λιγότερο εσωστρεφή και νευρωτικά, περισσότερο χαρούμενα και εκδηλωτικά. Σχεδόν όλες οι σχετικές έρευνες δείχνουν ότι τα μεσαία παιδιά «μειονεκτούν». Τέτοια παιδιά συνήθως γίνονται είτε πολύ απαιτητικά – διεκδικητικά και πολύ ανταγωνιστικά είτε ντροπαλά, συνεσταλμένα – αποτραβηγμένα και υπερευαίσθητα. Νιώθουν ότι είναι αρκετά παραμελημένα καθώς και στριμωγμένα ανάμεσα στο μεγαλύτερο και στο μικρότερο. Αυτή η ακραία συμπεριφορά τους είναι ένας τρόπος αντίδρασης στο συναίσθημα της εγκατάλειψης που νιώθουν. Έχουν την τάση να επηρεάζονται και να παρασύρονται από τους άλλους. Τα περισσότερα μη δημοφιλή παιδιά ανήκουν σ΄ αυτή τη σειρά γέννησης.

Τα υστερότοκα παιδιά είναι πολύ πιθανόν να γίνου παραχαϊδεμένα και κακομαθημένα. Συνήθως δέχονται είτε υπέρμετρες περιποιήσεις, είτε περιοριστικούς αποκλεισμούς. Αυτές οι δυο ακραίες καταστάσεις μπορούν να επηρεάσουν την ύλη νοοτροπία τους και να συντελέσουν στην εκδήλωση εγωκεντρικής συμπεριφοράς και στη δημιουργία απωθημένων αντίστοιχα.

Τα μοναχοπαίδια συναναστρέφονται και αλληλεπιδρούν κατά κύριο λόγο με ενηλίκους και γι΄ αυτό είναι κατά κανόνα «πιο ώριμα» στη συμπεριφορά τους απ΄ ότι συνομήλικα παιδιά που έχουν αδέλφια. Τα μοναχοπαίδια (όπως και τα πρωτότοκα) είναι πιο εξαρτημένα αλλά και ικανά να επιτυγχάνουν.

Συνοψίζοντας, θα μπορούσαμε να πούμε πως κάθε θέση στη σειρά γέννησης έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και πως αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία δεν είναι ούτε ο αριθμός των παιδιών, ούτε η σειρά γέννησης αλλά πάνω απ΄ όλα η μορφή του οικογενειακού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο μεγαλώνει το παιδί.

 

Σκέψεις...

"Πρέπει να ξεκινήσεις να βλέπεις τον εαυτό σου σαν το άτομο που θέλεις να γίνεις."

(Ανώνυμος)

Εγγραφή στο newsletter

Μουσική Χαλάρωση